“ภูกระดึง อยู่ที่ไหนเหรอ” เป็นคำถามในใจที่เกิดขึ้นเมื่อได้ยินแฟนชวนขึ้นภูกระดึง ครั้งแรกที่ขึ้นภูกระดึงนั้น รู้สึกว่าทำไมเรามาเที่ยวแล้วต้องมาทรมานร่างกายตัวเองขนาดนี้ด้วยนะ ทั้งเหนื่อย เมื่อย ระยะทางก็แสนไกลและลำบาก ความรู้สึกแรกที่ขึ้นไปถึงหลังแปรู้สึกลืมความเหนื่อยล้าไปหมดเลย มีความภูมิใจเข้ามาแทน ว่าเราทำได้แล้ว

     แต่ต่อจากนั้นดีใจได้ไม่นาน ก็รู้ว่าเรายังไปไม่ถึงที่พักเลย จะต้องเดินเท้าเข้าไปอีกหลายกิโลกว่าจะถึงที่ทำการเพื่อกางเต้นท์ เราก็เริ่มเดินทางต่อจุดหมายอยู่แค่เอื้อมแล้ว พอไปถึงเราก็จัดการกางเต้นท์ ติดต่อขอเช่าผ้าห่ม คืนแรกรู้สึกว่านอนไม่ค่อยหลับเลยเพราะปวดกล้ามเนื้อมาก แต่พอเช้ามืดเสียงคนออกมาชมพระอาทิตย์ขึ้นกัน แต่ต้องเดินไปที่ผานกแอ่นอีกไกล เราอยากไปแต่ไม่สามารถตื่นได้เลยรู้สึกไม่อยากขยับตัวเลย นั่นคือความรู้สึกครั้งแรกที่ไปภูกระดึง

     และแล้วปีต่อมาเราก็ไปขึ้นภูกระดึงอีกครั้ง ไม่รู้ติดใจอะไร เหนื่อยๆกืเหนื่อย เมื่อยก็เมื่อย แต่มันรู้สึกคิดถึง อยากขึ้นไปอยู่บนนั้น เราก็ไปกับแฟนอีกเหมือนเดิม ครั้งนี้เราไปช่วงวาเลนไทน์พอดี ทางภูกระดึงเขาจัดงานจดทะเบียนสมรสบนภูกระดึงด้วย แต่เราไม่ได้เตรียมตัวมา ก็เลยตั้งใจว่าเราจะมาจดทะเบียนกันบนภูกระดึงให้ได้ แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง 14 กพ.49 เราก็ได้ขึ้นภูกระดึงอีกเป็นครั้งที่ 3 ครั้งนี้เราได้ขึ้นมาเป็น1ในคู่รัก 12 คู่ที่ขึ้นมาจดทะเบียนบนภูกระดึงแห่งนี้

     เจ้าหน้าที่ที่นี้ทำให้บรรยากาศบนภูกระดึงรู้สึกอบอุ่นมากเลย เราสองคนต้องขอบคุณกับสิ่งดีๆที่มอบให้กับเราเสมอ ไม่ว่าจะเป็นงานตอนเช้าที่พาคู่รักไปชมพระอาทิตย์ขึ้น ตอนสายๆก็พาไปทำพิธีแต่งงาน มีสวดทำขวัญ ให้คู่รักร่วมกันทำบูญตักบาตร แล้วก็มีขบวนแห่ขันหมากโดยให้เจ้าบ่าวปั่นจักรยานตามหาเจ้าสาวจากบริเวณพระพุทธเมตตาไปถึงผาหล่มสัก โดยเจ้าสาวนั้นทางอุทยานได้ให้ขึ้นรถไปรอที่ผาหล่มสักก่อนแล้ว ที่สำคัญที่สุดเจ้าบ่าวของเราสามารถปั่นจักรยานไปถึงเป็นคันแรกด้วย และแล้วก็เข้าสู่พิธีการจดทะเบียนสมรสกัน มีท่านนายอำเภอและภรรยาของท่านได้ขึ้นมาร่วมเป็นสักขีพยานให้กับคู่รักด้วย จากนั้นทุกคนก็ได้ถ่ายภาพร่วมกัน บริเวณผาหล่มสัก เรารู้สึกประทับใจกับที่นี่มากๆ อยากจะเชิญชวนคู่รักที่จะจดทะเบียนสมรสกัน อยากให้ลองมาที่นี่นะ แล้วจะรู้สึกดีมากๆ เราตั้งใจว่าถ้ามีลูกจะพาลูกขึ้นมาบนภูกระดึงอีก อยากให้ลูกได้เห็นความประทับใจของพ่อกับแม่ที่เกิดขึ้นที่นี่ อยากให้เขารักธรรมชาติ และภูกระดึงนี่แหล่ะที่อยากให้เขารู้จักเป็นที่แรกเลย “แล้วพบกันอีกนะ ภูกระดึง”