ปาย-ค้นหา-ปางอุ๋ง โดย กาญจน์ เห็นคนอื่นเขามีเรื่องประทับใจกับสถานที่ต่างๆมากมายทำให้ย้อนมองดูความทรงจำดีๆของตัวเองบ้าง อันที่จริงมีสถานที่ในเมืองไทยหลายที่มากที่ประทับใจแตกต่างกันไปตามแต่ละอารมณ์ที่ไป แต่คราวนี้ขอเล่าประสบการณ์ตอนไป ปาย-ปายอุ๋ง ถ้าเอ่ยถึงที่นี่คงไม่มีนักท่องเที่ยวคนไหนไม่รู้จัก ปายน่ะได้ยินชื่อมาบ้างแล้วจากปากต่อปากของใครๆและจากหนังสือหลายเล่มและก็เคยไปมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ปางอุ๋งนี่ซิเพิ่งเคยได้ยินชื่อครั้งแรกก็ตอนที่เพื่อนสนิทคนหนึ่งโอดครวญอยากไปใจแทบขาดตอนปลายปีที่แล้ว เลยจัดทริปกันเองรวบรวมสมาชิกได้ 4-5 คน โดยมีตัวเองกับเพื่อนอีกคนสมัครใจเป็นไกด์นำเที่ยวแบบมั่วๆให้เพื่อนสมาชิกในกลุ่มที่เหลือ ก่อนจะไปถึงปางอุ๋ง ปายคือทางผ่านที่น่าสนใจของพวกเรา ถึงแม้จะเคยเฉียดไปที่นั่นบ้างแล้วเมื่อก่อนหน้านั้น ปายก็เป็นเมืองเล็กๆที่น่ารัก น่าเอ็นดู แลดูสบายๆด้วยบรรยากาศเย็นๆตอนปลายปี “เมืองเด็กแนว” ใครบางคนเคยให้สมญานามที่นี่ไว้ ทุกอย่างดูเหมือนจะมีเอกลักษณ์ในตัวเองไปเสียทุกอย่าง แม้กระทั่งข้าวของเครื่องใช้ เลยไปถึงของที่ระลึก อาหารการกินที่นี่เขายังคงรักษาทุกอย่างไว้เหมือนเดิม ผู้คนยิ้มแย้มเป็นมิตรเหมือนที่ปากต่อปากของใครหลายคนเคยบอกไว้ ไปคราวนี้มีบางคนแอบหมายมั่นปั้นมือไว้ในใจเงียบๆว่าอยากกลับมาอีกถ้ามีโอกาส ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือตัวเอง หลังจากที่คิดไว้ว่ามันคือทางผ่าน แต่กลับพักเสียสองคืนเต็มไม่น่าเชื่อว่าแค่อำเภอเล็กๆแต่กลับมีสถานที่เที่ยวมากมาย และเมื่อได้เวลาก็ต้องไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง ปางอุ๋งอยากรู้เสียจริงทำไมถึงได้ชื่อนี้ แอบคิดในใจแค่ชื่อก็น่าค้นหาแล้ว แล้วทำไมไม่ไปให้เห็นกับตา สองข้างทางก็ยังเชื่อใจได้เสมอว่าแม่ฮ่องสอนไม่ว่าจะพื้นที่ไหนต้องมีเส้นทางคดเคี้ยวเลี้ยวได้จนน่าเวียนหัวตลอดเส้นทาง กว่าจะไปถึงก็พาเอาเย็นย่ำ ที่นี่ไม่มีความสะดวกสบายอย่างที่หลายคนแอบหวังไว้ ไฟฟ้ายังพอหาได้ด้วยเครื่องปั่นไฟของเกสเฮาส์ที่จองไว้ซึ่งถือว่าดีที่สุดแล้วของที่นั่น แต่น้ำอุ่นอย่าหวังที่จะได้เจอ(ไม่เดือดร้อนซักหน่อยนี่นากับการที่ไม่ได้อาบน้ำ ฮิฮิ ) อากาศหนาวแม้แต่หน้าก็ยังไม่อยากล้าง จุดเด่นของที่นี่คืออ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ไม่น่าเชื่ออีกแล้วว่าขึ้นดอยผ่านป่า ผ่านเขามาแล้วหลายลูกจะเจอกับทะเลสาบบนภูเขา (ขอเรียกอย่างนี้แล้วกัน ถึงไม่ใช่แต่ในความรู้สึกบรรยากาศมันได้อยู่นะ) “น้ำนิ่งไหลลึก” แอบตั้งชื่อให้มันอีกแล้ว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเพื่อนถึงอยากมาเยือนที่นี่ให้ได้ อากาศยามเย็นตอนพระอาทิตย์กำลังอัสดงลับเหลี่ยมเขา สะท้อนผิวน้ำระยิบระยับ ท้องน้ำดูเงียบสงบ ทุกคนเหมือนจะพยายามทำตัวให้กลืนไปกับความสงบของที่นี่ไม่ปรารถนาจะให้มันมีเสียงดังไปเพื่อทำลายบรรยากาศ ที่นี่เขาก็มีล่องแพจัดบริการให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสกับลำน้ำได้ด้วย ไม่มีเครื่องยนต์ให้หนวกหู ไม่มีแม้กระทั่งเรือพลาสติก แพไม้ไผ่ก็เหลือเฟือแล้ว นั่งเรือแบบมือไม่(ช่วย)พาย แต่เอาเท้าราน้ำ ดูพันธุ์ไม้ริมน้ำ หงส์ทั้งขาวและดำออกมาอวดโฉมกันเป็นเหมือนเจ้าถิ่นที่ออกมาต้อนรับ แต่ให้ตายเถอะ!! หงส์ก็คือหงส์ เชิดอย่างหงส์ล่ะไม่มีใครเกินหยิ่งเสียเหลือเกินพ่อคุณ แม่คุณ ไม่หันมาเหลือบแลพวกเราบ้างเลย...ขอเตือนไว้นิดหนึ่งขณะที่นั่งแพแบบนี้กระดุกกระดิกตัวไม่ได้เลย ถ้าแพเสียสมดุลย์เมื่อไหร่ ก็ตูมเมื่อนั้น ล่มไม่เป็นท่า..แอบคิดในใจรอดมาได้ไงหนอเรา (เฮ้อ หายใจไม่ทั่วท้องเลย) อากาศยามดึกหนาวมาก จนต้องลุกขึ้นมาผิงไฟ พอตื่นมาตอนเช้าก็แทบจะเอาผ้าห่มคลุมร่างออกมาด้วย ต้องตื่นให้ทันก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเพื่อเตรียมกล้องไว้ให้พร้อม....สวย! สวย!ไม่แพ้ตอนพระอาทิตย์ลาลับฟ้า..แสงแรกของวันที่ให้ทั้งความอบอุ่น แสงสว่างและความงามยามเช้าหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว...แม้แต่กุหลาบขาวริมน้ำก็ยังชื่นชมความงามนี้จนน้ำตาซึม... เสียดายที่เรามีเวลาให้ที่นี่ไม่มากเพราะต้องรีบย้ายตัวเองกลับมาทำงานให้ทัน..แต่เชื่อไหมว่าไม่เคยลืมว่าที่นั่นสวยงามเพียงใด ไม่ได้เห็นด้วยตา แม้คำบรรยายเป็นล้านก็ไม่ทดแทนกัน..ทั้งปาย “เมืองเด็กแนว”ที่พักเสียสองคืนทั้งๆที่คิดว่ามันแค่เป็นทางผ่าน ...และความหมายของปางอุ๋งที่เราก็ได้รู้ว่าแท้จริงคืออะไร ไม่ใช่แค่ “ปางที่แปลว่า ที่พักของคนทำงานในป่า” และ “ไม่ใช่แค่ อุ๋งที่แปลว่าที่ลุ่มต่ำคล้ายกระทะใบใหญ่ในภาษาเหนือ” แต่มันคืออะไรต้องลองไปตามหาความหมายของแต่ละคนกันเอาเองค่ะ....